 |
 |
 |
|
|
|
We zijn 's nachts een paar keer wakker geworden, maar over het algemeen hebben we goed geslapen. Vannacht was er een stevige regenbui buiten, wat in de ochtend nog een miezerregen was.
Marcel gaat om half zeven er uit om naar de Onsen te gaan, Wil draait zich nog een keertje om. Je doet je kamer-pakje en de slippers van het hotel aan, pakt een grote handdoek en doet deze in het daar voor bestemde tasje. Met de lift naar de begane grond waar de Onsen is.
Er is een mannen Onsen en een Onsen voor de dames. Binnen gaan de slippers in een schoenenkast, en je kan je tas, je kleren en je kamer-pasje kwijt in een van de daar voor bestemde lockers. Eerst naar het toilet, en dan door de schuifdeur naar de ruimte met het bad. Er zijn meerdere plaatsen met een laag krukje, planken met zeepjes en shampoo en zo en een handdouche. Je zeept je in en douched en schrobt je staand of zittend naar gelang je wil. Helemaal afspoelen en dan het bad in. Het bad is goed heet. Als je genoeg opgestookt en geheel ontspannen bent dan ga je weer naar een van de doucheplaatsen en je douched je koud af. Dit laatste niet vergeten anders loop je nog een hele tijd te zweten en dat is uiteraard niet de bedoeling.
De Onsen wordt op dit uur voornamelijk door Japanners druk gebruik gemaakt. Men loopt af en aan. Het is ook een geweldige manier om de dag te beginnen. Wat opvalt is dat er door niemand een woord gewisseld wordt. Zelfs geen goeiemorgen kan er van af. Dit is duidelijk even in je eigen bubbel zitten.
Als Marcel geheel verfrist terug komt op de kamer gaat Wil ook douchen. We
kleden ons aan, pakken de plu er bij en gaan op weg naar de Myagaya Morning
Market.
Op weg naar de markt komen we langs de Hida Kokubunji tempel.
We lopen verder naar de Morning Market. Toen we op de brug over de rivier stonden zagen we een aantal mannen in wetsuits op de oever van de rivier staan die klaarblijkelijk in de rivier hebben staan vissen.
De morning market bestaat uit een veelheid van kleine kraampjes van de lokale boren om hun producten te verkopen. Heel erg leuk om te zien.
Ja, dit is ook een manier om je honden uit te laten ....
Als we de markt hebben gezien lopen we weer terug naar het hotel om onze rugzakken
te pakken en uit te checken. We gaan de stad in en gaan eerst een bak koffie
scoren.
Met de koffie in de hand gaan we naar de Kamininomachi street met de 'Old private
houses' met op de begane grond allerlei shopjes. Heel erg mooi om te zien.
Je hebt hier winkeltjes waar je sake kan kopen in de traditionelen vaten.
Maar als een vat te groot is kan je sake ook in een magnum fles kopen.
We lopen door naar een supermarkt om sushi te kopen. We hebben nog zat tijd
dus we lopen langs de rivier naar de plek waar de ochtendmarkt was.
Daar is ook een zaakje waar de beroemde Hida beef sushi verkocht wordt. Het
is er erg druk.
Alle marktkraampjes zijn inmiddels afgebroken en worden op c.q. in de diverse busjes en vrachtwagentjes geladen.
Op weg naar het station kopen we bij een stalletje twee stokjes met wat geroosterde rijstpap balletjes te zijn. De smaak is best redelijk maar het is niet iets wat we nog een keer gaan halen.
Bij het JR station gaan we naar boven en zoeken een bankje uit waar we de rugzakken afkunnen en we de ledematen kunnen strekken. We hebben zeer ruim de tijd dus we peuzelen wat sushi op en struinen wat rond totdat het tijd wordt om te verzamelen.
Aan de wanden van de overloop staan een tweetal praalwagens waarbij je de verschillende stadia van de bouw kan zien.
Er is ruim de tijd om wat treinen te fotograferen.
Bijzonder is om te zien dat elk geparkeerde treinstel is gezekerd tegen wegrollen door dit soort blokken. Dit is dus een extra zekerheid naast de aangedraaide handrem.
Daar komt onze trein aan.
We lopen naar het perrons en wachten tot onze trein arriveert. Stipt om 14:44 vertrekt de trein.
Onderweg rijden we door agrarische gebieden. Mooie traditionele huizen en ook
lelijke moderne huizen en zelfs hier en daar een flatgebouw. De treinstellen
zijn vrij luxe maar je merkt wel dat je over smalspoor rijdt want af en toe
wordt je flink door elkaar geschudt.
We rijden de buitenwijken van Nagoya binnen, en ineens remt de trein tot stilstand, terwijl er wordt omgeroepen: "Warning! Emergency brake applied." Na een paar minuten kunnen we verder, maar al na een paar honderd meter klinkt de waarschuwing opnieuw en staan we weer stil. Dit keer duurt het oponthoud maar kort en kunnen we onze weg vervolgen naar het station Nishi-Gifu Kisogawa. Na deze stop vertrekken we in de andere richting naar Nagoya.
In Nagoya stappen we uit en lopen door de tunnels naar de Shinkansen sporen. Hier moeten we de Nazomi #77 van 17:26 nemen, rijtuig 15. Het is ongelooflijk hoeveel hogesnelheids treinen dit station verwerkt. Vanaf Nagoya vertrekt er bijvoorbeeld elke 9 minuten een Shinkansen trein naar Kyoto. Het is net Utrecht centraal in de spits, maar dan uitsluitend JR700 Shinkansen treinen.
Onze Nazomi komt (uiteraard) stipt op tijd binnen en de deuren glijden open. Iedereen staat al netjes in de rijen klaar en als de passagiers zijn uitgestapt gaan we naar binnen. Binnen een minuut is de trein weer vertrokken. Na nog een minuut is de trein op snelheid en zoeven we met zo'n 300 km/u naar Kyoto.
Na een half uurtje komen we aan in Kyoto, 130 kilometer verder.
We stappen uit en lopen naar ons hotel.
Iederen krijgt een kamer kaartje. Daarna gaat Maria nog op pad naar de tourist
information om kaarten en folders voor ons te halen.
We krijgen goede uitleg en info van haar en gaan dan naar onze kamer om plannen
te maken voor morgen. Na deze drukke dag duiken we vroeg de mand in.
We doen het raam open voor de frisse lucht, maar vanwege de herrie doen we het raam snel weer dicht. De volgende morgen wordt duidelijk wat de reden was van die herrrie.
|
|
|